Ibu: Markonah. Kemari kamu.
Pentas yang gelap.
Perlahan-lahan disinari lampu limpah.
Cahaya berbalam balam.
Ibu: Siapa itu Samurai Malaya? Anak kucing? Pengangkat najis? Lawyer? Peguam?
Markonah: Lawyer dan peguam tu, maknanya sama, bu.
Ibu: Arghh....kamu jangan nak tunjuk pandai. Aku lebih dulu makan garam. Kamu budak budak. Apa yang kamu tau. Jangan loyar buruk. Siapa itu Samurai Malaya?
Markonah: Ahli musik, ibu.
Ibu: Ahli musik? Berani kamu keluar sama ahli musik ya Markonah! Kamu jangan coba menconteng arang ke muka aku.
Markonah: Tapi ibu. Samurai Malaya sudah berjanji akan menjaga markonah dengan baik. Markonah mahu kahwin dengan Samurai Malaya. Kawan kawan markonah pun cakap Samurai Malaya tu orangnya baik.
Ibu: Kamu jangan cuba keluar lagi dengan itu jantan. Aku mau kamu bernikah dengan Alfonso de Albuquerque.
Markonah: Markonah tidak tahu. Apa Alfonso de Albuquerque itu baikkah orangnya. Lagi pula, Samurai Malaya telah banyak berbuat baik pada Markonah, ibu.
Ibu: Kamu pilih antara dua, Markonah. Ibu, atau Samurai Malaya.
Markonah: Kalau bukan dengan Samurai Malaya, Markonah tak ingin kahwin. Markonah malu. Markonah lebih rela mati.
Lalu, markonah pun menghiris pergelangan tangan kirinya.
TAMMAT
0 comments:
Post a Comment